Bregje Tijman - Geboren op 12 januari 1981 te Deventer (Nederland)

 

Op mijn 13e ben ik begonnen met accordeon spelen, en het is nog steeds één van mijn grootste bezigheden! Ik speel volksdansmuziek uit Europa, met name van de Balkanlanden.

Inmiddels is de Bulgaarse volksmuziek mijn specialisatie geworden. Daarnaast ben ik een geoefend dansmuzikant.

In Nederland speel ik al jaren in Trediki, en voorheen ook in Wii Muzikanti, Duo Izvor, CaravanFM en Dutch DIP. Met deze formaties heb ik gespeeld op bals, festivals en cursussen in Nederland, België, Duitsland, Engeland en Italië.

In Trediki speel ik sinds 1999. Dit was vroeger een driepersoons, maar nu een vierpersoons formatie waarmee we volksdanslessen begeleiden op festival en workshops. Ik heb met Trediki van 1999 t/m 2011 jaarlijks op het Balkanfestival in Zetten (NL) gespeeld, en ook vaak op hét volksdansfestival van Nederland: DoeDans. Vaste plek is het Zomerfestival in Zevenhuizen (NL) waar we samenwerken met verschillende docenten. Ook hebben we door de jaren heen in het buitenland gespeeld met diverse (buitenlandse) dansdocenten. Naar de website van Trediki >>

Met mijn moeder Annelies Tijman speel ik op diverse gelegenheden. Zij is volksdansdocent met specialisatie Scandinavisch, en speelt daarnaast viool, harmonica en Bulgaarse gadulka. We spelen samen internationale maar vooral Europese volksdansmuziek. 

 

Tussen 2003 en 2008 heb ik een aantal cursussen gevolgd met meester-accordeonist Petar Ralchev uit Plovdiv, Bulgarije. Van hem heb ik de meeste Bulgaarse technieken en versieringen geleerd. 

De accordeon is meer dan een hobby... Van 1998 tot 2014 werkte ik bij Kuik Accordeons in Malden (Nederland). Dit is een accordeonspeciaalzaak met werkplaats, en in hetzelfde gebouw het Accordeonmuseum en Muziekcafé de Muse. Een unieke combinatie waar de accordeon op allerlei manieren te vinden is. In het najaar van 2014 ben ik van Nederland naar België verhuisd en ga ik daar verder met het repareren van accordeons en harmonica's.

Naast de accordeon zijn er natuurlijk nog meer dingen die mijn interesse hebben, o.a. glasramen schilderen, vriendschapsbandjes knopen en fotograferen.

 

Hoe het begon... accordeon na accordeon...

 

Toen ik 13 was (in 1994), kreeg ik van een vriendin een accordeon op schoot. Zij speelde zelf, en ik mocht ook even proberen!

Na de viool-, de blokfluit- en de pianolessen bleek dit het helemaal te zijn!

Enkele weken later bleken vrienden in Darmstadt nog een Hohner Student 40 in de kast te hebben staan, en die mocht ik wel een tijdje lenen! Ik kon aan de slag!

Een jaar later was ik al toe aan een grotere. Met mijn ouders ging ik naar Henk Kuik in Molenhoek (tegenwoordig Kuik Accordeons in Malden) en ik zocht een mooie accordeon uit: een rode Paolo Soprani met 80 bassen. Dit instrument heb ik nog steeds en doe ik nooit weg, want je eerste accordeon is toch wel extra speciaal!

Eind 1996 was ik toe aan 'de volgende', want ik had te weinig registers. Ik ging weer op zoek en deze keer werd het een witte Piermaria 402 met 96 bassen. Dit was mijn eerste nieuwe instrument en ik was er heel blij mee!

Toen ik me in 1998 ging specialiseren in Bulgaarse volksmuziek kwam ik erachter dat er niet genoeg mogelijkheden op de Piermaria zaten..., geen cassotto (klankkamer) en wederom te weinig registers.


In 1999 werkte ik inmiddels bij Kuik Accordeons en daar heb ik mijn volgende accordeon gekocht, een Victoria A310V 96 bas mét cassotto en voldoende registers. Wat een fijn instrument!

 

 

Sinds januari 2005 ben ik echter in het bezit van een (voor mij) nog mooier instrument dan de Victoria: een Weltmeister S4! Dit type instrument (samen met het model Supita) werd en wordt in Bulgarije veelvuldig gebruikt en dat merk je in de volksmuziek. De Bulgaarse versieringen gaan én klinken eenvoudigweg beter op zo'n instrument dan op een Italiaanse accordeon! 

Tijdens een vakantie in Bulgarije in 2005 heeft de Oekraïens-Bulgaarse reparateur Viktor Melnik in Plovdiv de accordeon een grondige stembeurt gegeven en hij heeft het klavier afgeregeld. Sindsdien is er voor mij geen fijnere accordeon te vinden!

En sinds 2011 is de Weltmeister mijn enige accordeon, de Victoria heb ik verkocht. Ik merkte dat ik er eigenlijk nooit meer op speelde en dat is zonde van het instrument. De Victoria maakt nu iemand anders heel blij!


 


 


Cookies helpen ons onze services te leveren. Door onze services te gebruiken, geeft u aan akkoord te gaan met ons gebruik van cookies. OK